76. deməli əsgərlikdən qabaq, pula həris və xaltura edən vaxtlarımda bir hadisə yaşanmışdı. mən videoqraf kimi, satışa çıxan amma hələ saytlarda yerləşdirilməyən evlərə gedib şəkil videosunu çəkib makler olan dostuma göndərirdim, oda saytlarda paylaşırdı. əgər ev satılsa məndə faizimi götürürdüm.
bir dəfədə yasamalda bir evə getdim. saat 6-7 aralığı. əvvəlcədən danışdığımıza görə məni gözləyirdilər. qapını üzümə yaşlı bir cütlük açdı. kişi 60-70, qadın isə 50-60 yaş aralığında olardı. məni qarşılayıb başqa otağa keçdilərki işimi rahat görüm. işimi bitirəndən sonra narahatçılıq üçün üzr istəyib evdən çıxırdım ki, kişi məni saxladı. dedi gəl liftin qabağında sənə deyiləsi sözüm var. razılaşdım. maksimum nə deyə bilərki deyə düşündüm. kişi məni liftin yanındakı pəncərəyə çəkib:
- bacıoğlu sən maklersən?
yox, mən çəkilişə gəlirəm. makler o biri yoldaşdır. yəni evinizi satışa o qoyacaq. qiymətlərlə falan özü ilə danışın. istəyirsiz nömrəsini verim?
- əşşi bir dayan görüm. mənim sözümün mustafası başqa şeydir. axrıda bu işin içində olan birisən
-bəli
-mənə saatlıq boş ev lazımdır. qonağım gələcək, başa düşürsəndə
çoxsu deyə bilərki nə var burda amma mən o vaxtlar elə düşünmürdüm. indinin özü olsa nəsə deyib yola verərdim. amma onda fərqli idi hər şey. başımı qaldırıb kişinin üzünə və ortası gedib kənarları ağarmış saçına nəzər yetirdim. cavab vermək istəyirdim ki, liftin qapısı açıldı. 30 yaşlarında bir oğlan bizi görüb yanımıza gəldi. onu görən kimi kişi qoluma astaca vurub yavaşca öskürdü və bu telepatik işarənin mənası "söhbətin altını vurma" idi.
-axşamın xeyir ata. qaqaş kimdir?
- abatun xeyir. maklerdir, gəlib şəkillərini çəkməyə evin.
- şad oldum. elxan (əlimi sıxıb özünü təqdim edir). inşallah əmələ gələr tezliklə
-xeyirlisi (mən: boğuq və soyuq səs ilə)
oğlan gedəndən sonra kişi mənə çevrilib yenə eyni sualı verdi. mən isə o anda beynimdə analizlər aparırdım: 11-ci sinifi bitirdiyim 4 ay deyil, mən hələ heç bir qızla əl-ələ tutmamışam bu yaşıma kimi, bu dayı bu yaşda, bu boyla (1.60) bunu necə bacarıb. ikinci olaraq lap deyək ki bacarıb, puluna minnət. bu öz aparatını işə salıb hərəkətə keçəndə ya insultdan ya da infarktdan ürəyi tutulacaq və elə orda keçinəcək. deyəsən adam mənim xəyalımda olan ölüm şəklini real həyata yansıtmaq istəyir. mən bu fikirləri düşünənə qədər bizim al paçino:
-hə noldu, təşkil edə bilərsən? hörmətini edəcəm. amma ancaq sən və mən biləcəm bu məsələni. aramızda.
-çalışaram
-nömrən varda səndə?
- var
-muğayət ol
-olaram.
liftə minib aşağı düşürdüm. o anlarda "əsas yaş deyil, yaşayışdı" frazasının nə qədər doğru olduğunun fərqinə vardım. əlbəttə o iş baş tutmadı. özüm istəsəm həll edərdim təbii ki, amma istəmədim. ağsaqqalın öz evi satıldı. sonralar bu cem yılmaz mənə dəfələrlə zəng edib, saatlıq evlər barədə yenə soruşmağa başladı. əsgəriyə gedəndən sonra onun sifətini bir dəfə yuxumda görmüşdüm və yəqin edirdim ki çox güman saatlıq ev üçün yenə məni axtarır, yoxsa yuxumda nə işi var.